Enfin, hopelijk is het geen zeldzaam boek. In ieder geval: tsoe-da-mi nie liggen.
Voldoende kopies maken is de boodschap
Kan er mij iemand nu uitleggen of ik orde ben met het auteursrecht? Ik wil geen ruzie met meneer Hendryckx of zijn advocaat.
vrijdag 13 juli 2012
Tsunami-slachtoffer
Enfin, hopelijk is het geen zeldzaam boek. In ieder geval: tsoe-da-mi nie liggen.
Voldoende kopies maken is de boodschap
Kan er mij iemand nu uitleggen of ik orde ben met het auteursrecht? Ik wil geen ruzie met meneer Hendryckx of zijn advocaat.
zondag 8 juli 2012
Statuten goedgekeurd
Op 8 juli 2012 kwam voor het eerst de Raad van Bestuur van de Abib en de Superabib te samen in restaurant 't Fonduetje te Kortrijk
Wat hierna volgt werd unaniem goedgekeurd.
Statuten van de Abib en de Superabib
1. De Abib en de Superabib zijn tot nader order feitelijke verenigingen
2. Leden van de Raad van Bestuur: Peter Caesens, Thierry Meerschman, Christoph Bruneel en Jan Vandewalle (verkozen vanwege hun zelfgekozen A-statuut)
De verenigingen mogen geen schulden maken en geen personeel aanwerven
3. Uitgangspunt: De overtuiging dat alle documenten moeten EN kunnen bewaard worden voor geïnteresseerden en het nageslacht, op zijn minst wat de gepubliceerde documenten betreft.
Mits een gecoördineerde samenwerking van zoveel mogelijk mensen en mits een maximale digitalisering.
Prioritaire bedoeling is op korte termijn bewijzen dat er een slecht bewaarbeleid is in de openbare collecties. Classificatie is wenselijk, maar niet prioritair laat staan beschikbaarstelling
4. Definities:
Document: Elk papieren object dat informatie bevat in tekstuele of grafische vorm.
Bij uitbreiding digitale kopies of zelfs digitale originelen
En ook: audio-visuele bestanden op welke drager dan ook en objecten
Abib: De privé-collectie van Peter Arthur Caesens, inclusief de delen van de collectie die zich in A-statuut bevinden
Superabib: met toevoeging van de collecties die in bezit zijn andere individuen en organisaties
in B-statuut
A-statuut: slaat op een deelcollectie van Peter Arthur Caesens, die onder de hoede staat van een andere persoon.
B-statuut: slaat op collecties in bezit zijn andere individuen en organisaties, die sympathiseren met de ideologie van de Abib, met als enige verplichting te laten weten aan de Abib over hoeveel meter plank het gaat + eventueel de hoeveelheid digitale documenten
Nooit is het de bedoeling van die collecties worden beschikbaar gesteld op welke wijze dan ook.
We raden de leden zelfs af om uit te lenen aan elkaar. Uiteraard blijft ieder lid in B-persoon zijn vrijheid mbt zijn collectie behouden, mits de veranderingen worden doorgegeven
Men kan de beide statuten combineren
Van de mensen in A en/of B-statuut wordt vooral verwacht dat zij vurige propagandisten zijn van de Abib-ideologie.
Tot zover de statuten. Zijn er vragen of opmerkingen?
Wat hierna volgt werd unaniem goedgekeurd.
 |
| v.l.n.r. Jan Vandewalle; Peter Caesens; Anne Letoré; Christoph Bruneel; Thierry Meerschman & Petra Demeyere |
Statuten van de Abib en de Superabib
1. De Abib en de Superabib zijn tot nader order feitelijke verenigingen
2. Leden van de Raad van Bestuur: Peter Caesens, Thierry Meerschman, Christoph Bruneel en Jan Vandewalle (verkozen vanwege hun zelfgekozen A-statuut)
De verenigingen mogen geen schulden maken en geen personeel aanwerven
3. Uitgangspunt: De overtuiging dat alle documenten moeten EN kunnen bewaard worden voor geïnteresseerden en het nageslacht, op zijn minst wat de gepubliceerde documenten betreft.
Mits een gecoördineerde samenwerking van zoveel mogelijk mensen en mits een maximale digitalisering.
Prioritaire bedoeling is op korte termijn bewijzen dat er een slecht bewaarbeleid is in de openbare collecties. Classificatie is wenselijk, maar niet prioritair laat staan beschikbaarstelling
4. Definities:
Document: Elk papieren object dat informatie bevat in tekstuele of grafische vorm.
Bij uitbreiding digitale kopies of zelfs digitale originelen
En ook: audio-visuele bestanden op welke drager dan ook en objecten
Abib: De privé-collectie van Peter Arthur Caesens, inclusief de delen van de collectie die zich in A-statuut bevinden
Superabib: met toevoeging van de collecties die in bezit zijn andere individuen en organisaties
in B-statuut
A-statuut: slaat op een deelcollectie van Peter Arthur Caesens, die onder de hoede staat van een andere persoon.
B-statuut: slaat op collecties in bezit zijn andere individuen en organisaties, die sympathiseren met de ideologie van de Abib, met als enige verplichting te laten weten aan de Abib over hoeveel meter plank het gaat + eventueel de hoeveelheid digitale documenten
Nooit is het de bedoeling van die collecties worden beschikbaar gesteld op welke wijze dan ook.
We raden de leden zelfs af om uit te lenen aan elkaar. Uiteraard blijft ieder lid in B-persoon zijn vrijheid mbt zijn collectie behouden, mits de veranderingen worden doorgegeven
Men kan de beide statuten combineren
Van de mensen in A en/of B-statuut wordt vooral verwacht dat zij vurige propagandisten zijn van de Abib-ideologie.
Tot zover de statuten. Zijn er vragen of opmerkingen?
maandag 2 juli 2012
Toespraak tot de Hoofden van Groen Kortrijk
Toespraak tot de Hoofden van Groen Kortrijk
Eerst een prijsvraagje: naar welk meesterwerk uit de
wereldliteratuur wordt in de titel gerefereerd.Er valt wel niets te winnen.Maar vermits een aantal mensen kregelig reageren op het
vorige bericht, wil ik toch één en ander toelichten. Ik laat me in deze
samenleving die officieel democratisch
is, niet de mond snoeren.
De fundamentele discussie moet gaan over 3 vragen- Wat moet er bewaard worden?
- Wie moet dat bewaren?
- Tegen welke voorwaarden heeft men toegang tot die documenten (bij uitbreiding: kunstwerken, monumenten, enz.)
De fundamentele discussie moet gaan over 3 vragen- Wat moet er bewaard worden?
- Wie moet dat bewaren?
- Tegen welke voorwaarden heeft men toegang tot die documenten (bij uitbreiding: kunstwerken, monumenten, enz.)
Voor een aantal mensen is het stellen van deze vragen al taboe.
Anderen zijn dan weer onverschillig, met hetzelfde gevolg. Het redden van erfgoed is niet gewaarborgd. En wat is
erfgoed, vraagt u dan?
Wat is dan waardevol om te bewaren?Het antwoord is simpel: alles wat u me later zou kunnen vragen. Of uw nakomelingen zouden er kunnen naar vragen.
Wat is dan waardevol om te bewaren?Het antwoord is simpel: alles wat u me later zou kunnen vragen. Of uw nakomelingen zouden er kunnen naar vragen.
Toch bizar dat de voorzorgsmaatregel ten behoeve van de
volgende generaties wel zou gelden voor het milieu en niet voor het erfgoed.
En nu praktisch: Kun je alles sparen?
Ook daarop is het antwoord simpel positief. Als voldoende mensen zich inzetten en gecoördineerd samenwerken, geraken we al heel ver. Zeker met de huidige digitale mogelijkheden. Het gaat in eerste instantie om de inhoud. Met de verkoop van de papieren versie na het scannen kunnen we de kas spijzen.
Maar nu opgelet voor de wolven in schapevacht. Diegenen die
in het geniep zoveel mogelijk vernietigen. Ze zitten in alle partijen. Waarom
eigenlijk? Omdat ze bang zijn de onbeheersbare veelheid? Omdat ze intrinstiek
anti-democratisch zijn? Omdat de macht hun zwakke geesten corrumpeert?Op het slagveld zal ik u wel vinden.
Reageren hierop is wenselijk, maar niet anoniem. Doe niet
onnozel: Ik ben ook niet anoniem, toch?
Broeder Eustachius krijgt in deze dispensatie omdat hij
anders nachtmerries krijgt en zijn bruine pij van angst nog bruiner wordt.
zondag 1 juli 2012
Mijmeren bij een Groen archief
Het verzoek van Groen Kortrijk doet mij snuffelen in dat archief
Voor alle duidelijkheid leg ik hier nog eens het verschil uit tussen archief en documentatie
Archief zijn die stukken die voortvloeien uit activiteiten van een organisatie en dus quasi altijd in slechts 1 exemplaar bestaan.
Gepubliceerde documenten zoals boeken en tijdschriften zijn in principe geen archief.
Tenzij het publicaties van de organisatie zelf zijn.
Maar ook die gepubliceerde documenten kunnen zeldzaam zijn. En bijzonder relevant..
Er kan informatie in staan, die niet in de archiefstukken zelf staat.
Enfin, wat vind ik in die eigenlijke archiefstukken?
- Het dossier Pollcomité 1994 met een overzicht van de toenmalige kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen
- De voorbereidende teksten van het kiesprogramma van diezelfde verkiezingen
- De boekhouding van Agalev Kortrijk (1999)
- Werken aan een kartel (2000)
- ca. 50 nrs. van het tijdschrift Groensel
- Stem voor je buurt (verkiezingsfolder 1994
- Ledenlijsten
- Een kritische brief van een lid gericht aan het bestuur
- Discussieflap van een beziiningsdag
- Rekeninguittreksels
Ergens moet nog een doos van Bérénice Laperre staan met ongeklasseerde nota's en krantenartikels.
Jan Dhaene kwam ooit een doos aan mijn deur zetten toen ik niet thuis was. Toen ik een uur later van mijn werk kwam, was de doos verdwenen
En dat is het ongeveer wat de zaken van de plaatselijke afdeling betreft. Tenminste wat geklasseerd is in papieren vorm van voor 1998. Nogal pover, denk ik. Veel zaken heb ik nooit ontvangen.
Er zijn wel nog arrondissementele en provinciale documenten. Alles wat de partij in de brede zin te maken heeft omvat zowat 2 m plank.
In mijn persoonlijk digitaal archief dat al een tijdje op internet bewaard wordt, zit veel meer omdat ik als partijsecretaris zelf archief produceerde. Dat is dus enkel de periode 1999-2000
Ik mag er trots op zijn dat ik NOOIT iets weggegooid heb. Ook niet wat ik kreeg van anderen.
Verder bevat DAAK alias DASK heel wat documentatie (parlementaire verslagen en gelijkaardige bestuursdocumenten van andere echelons: provincie, gemeente, OCMW + allerlei jaarverslagen en overheidspublicaties). Het grootste deel daarvan is nooit geklasseerd geraakt. En computerbestand in access is blijven stilstaan op iets meer dan 1600 records)
De cruciale vraag is nu: wat moet daar nu mee gebeuren?
Overdragen naar Groen? Zelfs tijdelijk? Dat is uitgesloten, want dat betekent de vernietiging.
Kopies maken? Tegen welke voorwaarden?
Bart Hanson stelt voor dat Groen "iets over erfgoed in het kiesprogramma zou kunnen zetten".
Wat heb ik daaraan? Holle woorden die nooit tot daden leiden.
Bovendien wik en weeg ik ieder woord van elke groene. Vergeet niet dat er voor de onherroepelijke vernietiging van een document maar 1 halve gare nodig is.
En overigens blijf ik van mening dat er zoiets bestaat als collectieve schuld. En dat onverschilligheid gelijk staat met medeplichtigheid.
Om te reageren hoeft u maar hieronder te klikken. Schrijf wat u wil, maar niet anoniem.
Voor alle duidelijkheid leg ik hier nog eens het verschil uit tussen archief en documentatie
Archief zijn die stukken die voortvloeien uit activiteiten van een organisatie en dus quasi altijd in slechts 1 exemplaar bestaan.
Gepubliceerde documenten zoals boeken en tijdschriften zijn in principe geen archief.
Tenzij het publicaties van de organisatie zelf zijn.
Maar ook die gepubliceerde documenten kunnen zeldzaam zijn. En bijzonder relevant..
Er kan informatie in staan, die niet in de archiefstukken zelf staat.
Enfin, wat vind ik in die eigenlijke archiefstukken?
- Het dossier Pollcomité 1994 met een overzicht van de toenmalige kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen
- De voorbereidende teksten van het kiesprogramma van diezelfde verkiezingen
- De boekhouding van Agalev Kortrijk (1999)
- Werken aan een kartel (2000)
- ca. 50 nrs. van het tijdschrift Groensel
- Stem voor je buurt (verkiezingsfolder 1994
- Ledenlijsten
- Een kritische brief van een lid gericht aan het bestuur
- Discussieflap van een beziiningsdag
- Rekeninguittreksels
Ergens moet nog een doos van Bérénice Laperre staan met ongeklasseerde nota's en krantenartikels.
Jan Dhaene kwam ooit een doos aan mijn deur zetten toen ik niet thuis was. Toen ik een uur later van mijn werk kwam, was de doos verdwenen
En dat is het ongeveer wat de zaken van de plaatselijke afdeling betreft. Tenminste wat geklasseerd is in papieren vorm van voor 1998. Nogal pover, denk ik. Veel zaken heb ik nooit ontvangen.
Er zijn wel nog arrondissementele en provinciale documenten. Alles wat de partij in de brede zin te maken heeft omvat zowat 2 m plank.
In mijn persoonlijk digitaal archief dat al een tijdje op internet bewaard wordt, zit veel meer omdat ik als partijsecretaris zelf archief produceerde. Dat is dus enkel de periode 1999-2000
Ik mag er trots op zijn dat ik NOOIT iets weggegooid heb. Ook niet wat ik kreeg van anderen.
Verder bevat DAAK alias DASK heel wat documentatie (parlementaire verslagen en gelijkaardige bestuursdocumenten van andere echelons: provincie, gemeente, OCMW + allerlei jaarverslagen en overheidspublicaties). Het grootste deel daarvan is nooit geklasseerd geraakt. En computerbestand in access is blijven stilstaan op iets meer dan 1600 records)
De cruciale vraag is nu: wat moet daar nu mee gebeuren?
Overdragen naar Groen? Zelfs tijdelijk? Dat is uitgesloten, want dat betekent de vernietiging.
Kopies maken? Tegen welke voorwaarden?
Bart Hanson stelt voor dat Groen "iets over erfgoed in het kiesprogramma zou kunnen zetten".
Wat heb ik daaraan? Holle woorden die nooit tot daden leiden.
Bovendien wik en weeg ik ieder woord van elke groene. Vergeet niet dat er voor de onherroepelijke vernietiging van een document maar 1 halve gare nodig is.
En overigens blijf ik van mening dat er zoiets bestaat als collectieve schuld. En dat onverschilligheid gelijk staat met medeplichtigheid.
Om te reageren hoeft u maar hieronder te klikken. Schrijf wat u wil, maar niet anoniem.
zondag 24 juni 2012
Groen vraagt archiefstukken op
Al meer dan 20 jaar bewaar ik documenten van Agalev. Zowel tijdschriften, propagandamateriaal als stukken met meer archivalische waarde. Nu wil de partij (waar ik al 10 jaar geen lid meer van ben - en waar ik ook niet mee samenwerk) een aantal stukken ontlenen van mij om tentoon te stellen. Nu is dat toch merkwaardig. Dat was toch zogezegd niet de moeite van te bewaren.
En ik herinner me een kort gesprek met een provincieraadslid die me duidelijk maakte dat het bewaarbeleid van papieren erfgoed hem geen bal interesseerde. En hij was geen alleenstaand geval
Wat moet ik daar nu mee doen?
En ik herinner me een kort gesprek met een provincieraadslid die me duidelijk maakte dat het bewaarbeleid van papieren erfgoed hem geen bal interesseerde. En hij was geen alleenstaand geval
Wat moet ik daar nu mee doen?
Hier ziet u een rek van DASK (voorheen DAAK)
DAAK was de afkorting van Documentatie & Archief Agalev Kortrijk. De tweede letter A veranderde in een S (van de partij Spirit) toen ik samen met Piet Missiaen buitengewerkt werd. De groene partij was niet bereid de collectie over te nemen. En zo kwam dit in mijn privé-bezit. Het dilemma is nu: mag men toegang geven aan bepaalde personen tot die documenten, waarvan zijzelf eigenlijk vonden dat het best vernietigd werd. Misschien denken zij daar nog altijd zo over. En is het een valstrik om vooralsnog de vernietiging te voltooien? Immers, veel stukken die ik nooit ontving zijn niet erg oud geworden. Het is zelfs zo dat bepaalde historische feiten zelfs nooit genotuleerd zijn geweest.
Abonneren op:
Posts (Atom)