Laat me even tussenkomen

Recent stond er bericht in de krant over een 80-jarige die zijn huis in Kortrijk volgepropt heeft met papier. Het is onleefbaar voor hem.
De straat vermeld ik niet. Het is direct een goede oefening in de materie die nu zal volgen
De reacties variëren van meewarigheid, medelijden, geschamper tot ronduit uitlachen.
Ik ken de mens in kwestie niet persoonlijk. Uit ervaring weet ik dat het journaille hier graag op springt.
Omwonenden en andere moeials laten zich niet onbetuigd.
Men dreigt met containers. En sommige zouden graag alles in brand steken.
Mag ik er op wijzen dat zoiets een dubbel misdrijf is: iets dat niet uw bezit is, daar moet U van af blijven.
Bovendien zou het nog een milieudelict zijn ook.
Uiteraard ben ik door diverse mensen aangesproken omdat ze paralellen zien met mijn situatie.
Gelukkig ben ik eigenaar.
Ik heb echter alle begrip voor de huisbaas in kwestie.
MAAR OPGELET !!! Er wordt zoals altijd voorbij gegaan aan de essentie.
De vraag die we ons moeten stellen = Tegen welke voorwaarden hebben we toegang tot welke informatie? + Wie spaart wat en hoe ?
Er zijn bibliotheken en archieven, o ja...
Maar voor sommige zaken moet je wel naar Gent, Antwerpen en Brussel of nog veel verder
Om dan alleen ter plaatse te bekijken, gedurende de openingsuren uiteraard.
Er kan soms een kopie gevraagd worden, maar bekijk dan wel eerst de tarieven
Vergeet uw vervoerskost niet. Logeerkosten? En doe uw boterhammen mee, tenzij je de lokale horeca wil ondersteunen.

En o ja...er wordt gedigitaliseerd en een deel daarvan is vrij raadpleegbaar. bvb. DBNL; Europeana, enz. Maar veel meer zit in databanken, die zo duur zijn, dat zelfs universiteiten dat niet kunnen betalen. Maar ja, meneer...mevrouw...dat interesseert u geen zak nietwaar ?
Ook politici zijn niet geïnteresseerd....van geen enkele partij
Bespaar me ook het gezever over een kwaliteitsselectie. En men kan onmogelijk voorspellen wat belangrijk zal blijken in de toekomst. Ik ken er met veel pretentie die zeggen dat ze weten wat er wel en niet waardevol is. Ze dwalen.

Er is nochtans een oplossing : een netwerk van mensen die wel eens iets willen weten.
Te beginnen met 1 boekenplank en wat afspraken rond digitaliseren. De eventuele kosten wil ik voor 100% op mij nemen, mits bepaalde voorwaarden contractueel geregeld worden.
Maar waar vind je nu iemand die ergens ECHT in geïnteresseerd is, in die mate dat hij of zij wil bijdragen tot het bewaren van informatie over de betreffende onderwerp.
Dus de conclusie = het zou niet mogen zijn dat particulieren alle papier van de wereld moet redden.
Maar we kunnen het met vereende krachten proberen. En wie niet meedoet, zal wel zien hoeveel er betaald moet worden als iemand iets nodig heeft.
Geshockeerd ??? Zoek dan maar elders
Saluu

Van den Duits

Ik vraag me al lang af of  de mensen sowieso ergens in geïnteresseerd zijn. Neem nu Wereldoorlog II.
Soms kom je ze tegen. De verzamelaars, de kenners, enz. Maar ik ken geen enkele persoonlijk.
Het zou toch interessant zijn als ik dat deel van mijn collectie zou kunnen uitbesteden aan een gepassioneerde amateur-expert. Hij (of zij) mag zich eventueel nog beperken tot 1 bepaald aspect van WO II.
Maar het loopt anders. Er zijn de lovers en belovers. Of ze zijn alleen geïnteresseerd in dat ene stomme boekje.
Maar meewerken aan iets in een breder kader, ho maar...
Een bewaarbeleid uitbouwen...Wablief ?

Toch even proeven? Een boekje met kartoens uit den tijd van Dolfje hemzelf, getekend door de rus Boris Efimov. Tja, zijn naam eindigt op mof, maar hij was het niet.

Dit moet vernietigd worden, zegt onze samenleving. Waarom ??
Geen argumenten !!! Raus damit !!!
...Nu mag de volgende lover en belover aantreden.

Een boek met boeken

In een project als het mijne heb je soms niet veel keuze. De achterflap lezen, wat bladeren en dan toch opzij leggen. Want er zijn nog zoveel andere.

Dit onderstaand boek heb ik dus niet gelezen. Misschien moet iemand het lezen in mijn plaats

Het lijkt mij iets in de aard van Dan Brown (heb ik ook niet gelezen): veel cultuur en veel mysterie en symbolen. En veel gruwelijke doden.

Een boekhandelaar krijgt de opdracht een oude bibliotheek opnieuw samen te stellen. En hij komt in een intrige terecht. Dat is de plot.

Hey, pipo's !!! Daar zit ik al jaren in.

Mooie cover trouwens. Zo zou mijn bibliotheek er ook moeten uitzien, maar dan iets groter.

de permanente revolutie

Nr. 2 in de reeks boeken, die ik wil voorstellen. "De demonen" ook verschenen als "Boze geesten" van Dostojevski gaat over een turbulente periode in de geschiedenis van Rusland.
Bepaalde intellectuelen vinden dat de hervormingen niet ver genoeg gaan Het lijfeigenschap is wel afgeschaft. Maar ze willen meer. Radicalisatie. Waar hebben we dat nog gehoord?

Dostojevski, een jeugdpassie

Op voorstel van het klein directiecomité zal ik nu ook af en toe een boek afzonderlijk belichten.
Wie mij een beetje kent weet dat ik mijn jeugd wellicht bijna alles gelezen heb van Dostojewski.
AAh, de slavische ziel.
Dostojevsi heeft een reputatie van een moeilijk auteur te zijn, maar dat is een mythe.
Hij kan ook grappig zijn.
Zoals in het niet zo lange verhaal: "Oompjes droom" uit 1869.
Over de intriges rond een oude prins (aanvankelijk berooid, maar toch weer rijk door een erfenis. Spottend word hij half mens, half prothese genoemd. Compleet met glazen oog en houten been. Hij word verleid omwille van zijn geld, en ten nadele van zijn verre neef die hem juist naar de stad bracht.
Diverse lichaamsonderdelen zou hij verloren zijn, door hachelijk verloop van allerlei liefdesaffaires.
Het gaat ook over in slaap vallen en dan de werkelijkheid niet meer van de droom te kunnen onderscheiden.
Ik moet het dringend eens grondig herlezen

Departement kookboeken

Voor wie het nog niet moest weten. Er bevinden zich in principe geen kookboeken meer in de Vooruitgangsstraat nr. 27. Alles wat maar enigzins culinaire documentatie is, vertrekt naar Moeskroen, waar het bewaard worden door Anne Letoré. En zoals u hieronder in een kleine selectie kunt zien, bevinden de boeken zich op de plaats waar ze nodig zijn. Namelijk in de keuken.
En iemand die goed gedocumenteerd is, levert dan ook goed werk.
Inderdaad, Anne kan goed koken. Wat haar devies is: "J'aime la bouffe, la baise et la lecture."

Leeg en dan weer vol

Voila, op de vensterbank is niets meer te zien. Alles geklasseerd links daarvan

Maar al even snel ligt er nieuw stapeltje Russen
- "De demonen" & "Oomjes droom" van Dostojevski
Lang geleden dat ik het las.
"Dode zielen" van Gogol
Toch eerst even bladeren

Shocholow, wie leest dat nog ?

Even overschakelen naar vleugel C

Aan heel de andere kant van mijn complex, in de fameuze vleugel C, bevindt zich een deel van de collectie jeugdliteratuur (namelijk op de 1ste verdieping)

Ook weer goed volgepropt zoals bij de romans
De boeken helemaal links horen er niet bij. die gaan over WO I & WO II.
Nu een zichtje van hetzelfde rek in vogelperspectief

Ook hier weer de vraag: moet jeugdliteratuur gespaard worden? En zo ja, door wie en waar ?
Let wel: dit is een miniem deel van de collectie.

En wat zegt de papegaai

Wat de Franse auteurs betreft: Na de voorbije doorschuifoperatie, komen romans van Franse schrijvers niet meer in aanmerking  om gewoon mooi in het rijtje geklasseerd te worden.
Dus die worden vanaf nu gemetst zoals de Engelsen (waarvan links onderaan reeds de oprukkende horde te zien is). Achteraan tegen de muur zijn het alleen boeken van Raymond Chandler

Bij het wegproppen van die Fransen kom ik bij het boek "De stelling van de papegaai" van Denis Guedj. Vertaling van "Le théorème du perroquet". Over een boekhandelaar die een hele bibliotheek over wiskunde cadeau krijgt. En hij wil die boeken allemaal lezen, voor hij ze verkoopt.

Voila, zo moet dat.

NU zal het echt beginnen

Nu zal het ECHT beginnen. Dit is een stapel ongeklasseerd proza. Vooral Russen en Italianen

En die moeten hierin. Maar let op. Onderaan staan de Italianen reeds te dringen.

Hoe zal dat aflopen?

Alle Fransen zijn opgeschoven

Het is zover. Jules Verne. Boris Vian. Gerard de Villers (met de reeks SAS)

Maar het gaat verder. De letter Z zit er ook helemaal door. 2 planken Emile Zola.

Onder deze lege planken staan vooral Italiaanse auteurs. En die klimmen straks naar boven, met toevoeging van andere boeken

De letter S

Het opschuiven verloopt iets trager dan verwacht. Maar intussen zijn Simenon, Stendhal en Eugène Sue (Aha, de verborgenheden des volks) ook opgeschoven. Het gat is nu bijna 3 meter groot.

Hoezo openstellen????

Hier en daar is wel een plaatsje over om wat dubbels weg te moffelen.

Intussen doe ik nog wat anders in mijn dagelijks leven.

A propos, de discussie begint weer over het openstellen van de collectie.

Zou je niet doodvallen. Dit alles MOEST vernietigd worden.
Bovendien: openstellen? Hoe dan ?

Uitlenen??? Dan zie ik niets terug !!

Raadpleging ter plaatste??? Sorry, daarvoor heb ik niet de tijd en de accomodatie. !

Inscannen??  Mag niet vanwege de auteursrechten !!!

Dus....wat bedoelt u?

de letters R & S

Het vordert, maar niet te snel
- Alain Robbe-Grillet. Française Sagan, Markies de Sade, ...jaja<
Het gat zit nu helemaal op de grond op het einde van deze gang
Nog een plank of 9 te gaan , zeker?

Maar intussen moet een mens nog werken, eten, slapen, nieuws op TV kijken, ...

Het voorgeborchte van de grote orde

Niet alles is ordelijk. Overal liggen stapels die nog verdeeld moeten worden

De letter M van het Franse Proza

Eventjes een paar dagjes wat anders gedaan.

Mauriac & Vander Meersch zijn nu ook opgeschoven. Intussen zit ik al wat verder. Het dikke groene boek dat U ziet op de bovenste plank tegen de muur is van Zoë Oldenbourg.
Intussen heeft het klein directiecomité beslist dat er op de blog een vermelding van de filialen moet komen. Bij voorkeur niet anoniem.
Ok, ik schrijf daarvoor de Raad van Bestuur aan.

Het gat wordt groter

Ja, hallo, zeg. We zijn weer een dagje ouder.
Het gat schuift niet alleen op tot aan de hoek, maar wordt ook groter. Door de wat dichter op elkaar te persen. Ja, dat geldt ook voor Victor Hugo en zijn "ellendigen".

F&G-planken + metselen met Engels Proza

Hallo, beste bloglezertjes
De eerste foto toont het opschuifwerk van het Franse proza. Nu reeds aan de letters F & G: Flaubert, Gide & Benoit Groult

Intussen wil ik nog iets anders tonen. Om plaats te maken moet er op termijn zo compact mogelijk gestockeerd worden. Met het Engels proza is dat al goed op weg. Het is metselen zonder cement

1ste vordering

Daar gaan we dan. Met de letter D van de romans van Franstalige auteurs.
Régine Deforges (jaja, van de Blauwe fiets)
De historische romans van Maurice Druon (oa de reeks "Les rois maudits"
Georges Duhamel (wat een oeuvre)
"Raconte pas ta vie" van Marcel Duhamel...enz...

Ziezo: het gat schuift op. Nog 27m fransozen  te gaan. En de ruimte boven de rekken is voor de dubbels

Vordering meten via foto's

In het klein  directiecomité in Moeskroen hebben we beslist dat foto's kunnen bewijzen dat het klasseren vooruit gaat.

Deze foto toont een lege plank in vleugel B. meer specifiek romans van Franstalige auteurs.

Eigenlijk is het een kwestie van opschuifwerk, om een 30-tal planken verder plaats te maken voor proza van Italiaanse, Spaanse en Russische auteurs, enz. 

Op de 2de foto ziet u de volgende rekken. Dus de bedoeling is dat het gat opschuift.
Later zullen er foto's verschijnen die dat aantonen. Snapt iedereen het principe?