Dostojevski, een jeugdpassie

Op voorstel van het klein directiecomité zal ik nu ook af en toe een boek afzonderlijk belichten.
Wie mij een beetje kent weet dat ik mijn jeugd wellicht bijna alles gelezen heb van Dostojewski.
AAh, de slavische ziel.
Dostojevsi heeft een reputatie van een moeilijk auteur te zijn, maar dat is een mythe.
Hij kan ook grappig zijn.
Zoals in het niet zo lange verhaal: "Oompjes droom" uit 1869.
Over de intriges rond een oude prins (aanvankelijk berooid, maar toch weer rijk door een erfenis. Spottend word hij half mens, half prothese genoemd. Compleet met glazen oog en houten been. Hij word verleid omwille van zijn geld, en ten nadele van zijn verre neef die hem juist naar de stad bracht.
Diverse lichaamsonderdelen zou hij verloren zijn, door hachelijk verloop van allerlei liefdesaffaires.
Het gaat ook over in slaap vallen en dan de werkelijkheid niet meer van de droom te kunnen onderscheiden.
Ik moet het dringend eens grondig herlezen

Departement kookboeken

Voor wie het nog niet moest weten. Er bevinden zich in principe geen kookboeken meer in de Vooruitgangsstraat nr. 27. Alles wat maar enigzins culinaire documentatie is, vertrekt naar Moeskroen, waar het bewaard worden door Anne Letoré. En zoals u hieronder in een kleine selectie kunt zien, bevinden de boeken zich op de plaats waar ze nodig zijn. Namelijk in de keuken.
En iemand die goed gedocumenteerd is, levert dan ook goed werk.
Inderdaad, Anne kan goed koken. Wat haar devies is: "J'aime la bouffe, la baise et la lecture."

Leeg en dan weer vol

Voila, op de vensterbank is niets meer te zien. Alles geklasseerd links daarvan

Maar al even snel ligt er nieuw stapeltje Russen
- "De demonen" & "Oomjes droom" van Dostojevski
Lang geleden dat ik het las.
"Dode zielen" van Gogol
Toch eerst even bladeren

Shocholow, wie leest dat nog ?

Even overschakelen naar vleugel C

Aan heel de andere kant van mijn complex, in de fameuze vleugel C, bevindt zich een deel van de collectie jeugdliteratuur (namelijk op de 1ste verdieping)

Ook weer goed volgepropt zoals bij de romans
De boeken helemaal links horen er niet bij. die gaan over WO I & WO II.
Nu een zichtje van hetzelfde rek in vogelperspectief

Ook hier weer de vraag: moet jeugdliteratuur gespaard worden? En zo ja, door wie en waar ?
Let wel: dit is een miniem deel van de collectie.

En wat zegt de papegaai

Wat de Franse auteurs betreft: Na de voorbije doorschuifoperatie, komen romans van Franse schrijvers niet meer in aanmerking  om gewoon mooi in het rijtje geklasseerd te worden.
Dus die worden vanaf nu gemetst zoals de Engelsen (waarvan links onderaan reeds de oprukkende horde te zien is). Achteraan tegen de muur zijn het alleen boeken van Raymond Chandler

Bij het wegproppen van die Fransen kom ik bij het boek "De stelling van de papegaai" van Denis Guedj. Vertaling van "Le théorème du perroquet". Over een boekhandelaar die een hele bibliotheek over wiskunde cadeau krijgt. En hij wil die boeken allemaal lezen, voor hij ze verkoopt.

Voila, zo moet dat.